Ang., 22 februari 2012
Nicaragua , León 26°

the help

“… Echt duizenden sterren vonkelden aan de hemel. De een scheen fel de ander was wat zachter. De hemel zag vol van geluk en ik heb er voor min gevoel uren naar zitten kijken. Salsa spelende muziek in de verte, liederen van de liefde en mijn geluk kon niet op. Met een boek in de tuin een lampje aan de zijkant heb ik Valentijnsavond in mijn eentje gevierd en het was mooier dan ooit. Ik heb niets met Valentijn maar het leek wel alsof de sterren wilden dat ik er naar keek en ik voelde heel veel gemixte gevoelens. Ik dacht eventjes niet aan alle zorgen of stomme dingen, maar genoot net als een klein kind van het onbezorgde leven. Het klinkt allemaal zo mooi maar dat was ook gewoon zo. De dag erna ging het keiharde Nica leven gewoon door…“

… Fluitende mensen, werkende mannen, spelende kinderen en een zwerver die zocht naar wat voedsel. Dag in dag uit zijn mensen in de weer om maar een klein beetje geld te verdienen zodat ze hun familie kunnen onderhouden en dat met mas o menos 38 graden; de zomer komt er aan (ik dacht dat het al zomer was, niet dus; dit was zegmaar lente, een voorproefje dus). Het is bizar hoe mensen hier om 6 uur ’s ochtends al beginnen met de dag, maar ik begin er langzaam toch aan te wennen. Uitslapen, wat is dat ook al weer? Nee, ik geniet ’s ochtends van mijn wandeling naar school of naar mijn werk en iedereen om mij heen is vrolijk, fluit of zegt je gedag: een nieuwe dag met nieuwe kansen is weer begonnen, en ik heb er zin in!

Vorige week woensdag zijn we met de meiden een mega kathedraal opgeklommen die hier centraal staat in León, we waren er al es geweest maar omdat we ons verveelden en het is zo mooi, zijn we nog een keer gegaan. De kerk is heel oud en als ze er een klein likje verf aan geven zou je eens niet merken hoe krakkemikkig alles is. Het uitzicht is adembenemend en we hebben boven zitten genieten van de zon, gekke foto’s gemaakt en gesprekken gevoerd. Mooie beelden en grote kerkklokken, de verleiding was erg groot om even aan de bel te hangen, maar als je dat doet staat er een straf of een boete voor dus heb ik dat toch maar gelaten. Met speciale festiviteiten mag de bel geluiden worden en dan weetje: er is iets speciaals aan de hand, heel de stad komt kijken en León staat op zijn kop. Pap … we kunnen een gokje wagen als je hier bent tijdens je verjaardag? Hihi…

Laatste weekje les was vorige week. Spaans was: muy dificil en omdat we iets voorliepen op schema zijn we aan een onderwerp begonnen wat de vorige groep niet gehaald heeft. Maarrr zoals elke vrijdag hebben we school afgerond met een goed examen; 8,8 en zijn we gaan lunchen met de leraren en leraressen, het zijn zulke vriendelijke gastvrije mensen en ik ga mijn lerares Karen zeker missen. Ik ben inmiddels zo gewent geraakt aan haar stem, uitleg en gezicht dat ik toch wel eventjes goed moest slikken toen ik afscheid nam. Toen ik haar een cadeautje gaf hield ze het niet meer en dan moet je net mij erbij hebben, zaten we daar samen… Met een camera vol foto’s ben ik naar huis gelopen met de gedachte: wat moet zij veel geduld hebben gehad zeg.

We zijn op zoek gegaan naar uniformen omdat sommige er maar 1 bij zich hadden, like me. Het was een ramp.. nergens te vinden schijnt het dus dat iedereen ze op maat laat maken. Hoe vet hihi, wij doorverwezen naar een naaister die netjes onze maten opnam. Je kon alles zelf kiezen, hoeveel zakken waar hoe, hoe diepe decolleté, hoe lang je uniform moet zijn echt alles. Super chill want ze hebben hier ook een dunnere stof wat heerlijk is om in te werken met die hitte.

Afgelopen vrijdag ben ik naar de kapper geweest en ik heb nog nooit zoveel complimentjes gehad. Het was een superdeluxe kapper en ze hebben mijn haar helemaal glad gestyled heb er denk ik 2 uur gezeten het was echt georgeus en dat heb ik ook zeker te horen gekregen, ik heb nog nooit zo vaak gehoord: guapa, Linda, bonita, chickita, sexy muchaha (gelukkig alleen maar binnenshuis) door mijn moeder en zus.. Haha zelfs Donja Irma en mijn kleine neefje waar we op moesten passen, van 1,5 (die haar probeerde na te doen) floten naar me, eerlijk gezegd was het ook zo, het was zooo mooi, helaas is het hier zo warm en zat de krul er zo weer in. Mijn lok hebben ze een beetje te kort geknipt dacht ik eerst maar nu ben ik het gewend en het is weer es wat anders. (zie foto’s). De weekenden zijn voor ons weg gelegd om te chillen of om uitstapjes te maken (die verhalen komen zeker nog want ik ga echt bizarre dingen doen). We zijn zoals altijd naar het strand geweest en na wel 4 uur in de zon te hebben gezeten was ik niet bruiner of roder geworden, argh begin ik nu al aan de zon te wennen? In de VIAVIA was van de week live muziek like salsa y a mi me gusta muchooo! Die mannen hadden pas echt passie voor muziek en het enthousiasme spatte er van af. Met een fruitcocktail erbij vermaakte ik mij prima Afgelopen weekend was voor mij vooral goeddd om uit te slapen, om daarna diehard aan het werk te kunnen voor stage. En dat heb ik geweten ook…

... Mijn eerste stage dagen zijn begonnen en Lord wat was ik zenuwachtig, maarrr ik heb het overleefd en het was: amazing! Dit is waar ik voor gekomen ben. Elke nieuwe dag brengt nieuwe dingen dus elke dag ben ik ook zenuwachtig haha. Met handen en voeten Spaans praten is best geinig en ik weet meer dan ik denk. Ik huppelde lekker achter iedereen aan en zie me zelf straks hier al helemaal werken. Ik heb de allereerste dag gelopen op Neonatologie en heb een prematuur baby’tje van 30 weken vastgehouden (7 maanden) hij paste op 1 hand en het was heel kwetsbaar. De dag erna heb ik operaties gezien: hernia en een bevallinging (keizersnede) en helaas ook hoe onhygiënisch ze soms werken, er dwarrelde wat stof rond de operatie kamer en de instrumenten werden gewoon afgewassen. SHOCK! Daarbij zat overal bloed en steriel is niet echt heel steriel. Misschien type ik het nu alsof het niets was, maar het is bizar ik maak en leer in een paar dagen tijd meer mee dan 5 jaar op school in Nederland. De keizersnee operatie was heel indrukwekkend, dat iemand een mensje op aarde zet en ik dat heb mogen zien kan ik nu nog steeds niet over uit. Ik ga niet verder in detail, die verhalen komen wel weer als ik thuis ben.. (oke een beetje dan: het was erg onsteriel allemaal, bloederig en ging allemaal net even iets heel erg anders dan in NL). En foto’s maken? Geen probleem hoor, ze vonden het maar al te interessant dat we er überhaupt waren. Ik heb geassisteerd bij de anesthesist die erg goed Engels sprak en mocht helpen met het infuus. Ik heb gezegd tegen Angelique en Florine die er ook bij waren: dat als ik hoe dan ook ooit op ‘n een of andere manier op deze operatie tafel komt te liggen ze MOETEN assisteren om te kijken of alles goed gaat. In het andere ziekenhuis schijnt het veel erger te zijn, ik ben benieuwd… Van injecteren, fracturen tot aan metalen platen in het lichaam, ik heb alles gezien en het gaat nog veel meer worden. We routeren van afdelingen pediatrie, long stay, neonato en emergencia en nog veel meer zodat we straks kunnen kiezen wat we het leukste vinden. Wauw, no words for it.

Een minder leuk ding: ik wordt gek van me bil / been. Heb enorme uitstraling vanuit me rug, gelukkig scheelt het nog wel elke dag. De ene keer wat meer dan de andere keer. Het is jammer want ik wil zo veel maar wordt gewoon geblokkeerd en soms is het van me gezicht af te lezen. Ik zal jullie daarbij gelijk iets ernstigs vertellen let goed op want het is groot nieuws, An heeft CROCKS gekocht! Omiiiicado wat zijn die dingen lelijk, maar wat lopen ze lekker!!! Het is goed voor mijn houding en het kan me lekker niets schelen want heb hier toch niemand om mooi voor te zijn. Nu ben ik een echte neppe zuster in wording, and i like.

Om een beetje beweging te krijgen zijn we op salsa dansen gegaan. We krijgen privé les van een man die de choreograaf is van de dansgroep van de universiteit (nou dan ben je beroemd hoor!). Aangezien wij Holanders, meisjes en gek zijn en een beetje moesten wennen doet ie wat leuke dingen tussendoor (beetje theaterachtig) zodat je los komt en we beginnen met de basis. Salsa, ik vind het heerlijke muziek en ik weet ook best dat ik het kan, alleen lukt t niet zo vanwege me rug.

De weken vliegen voorbij en ik wordt langzamer hand onderdeel van dit land. Ik krijg een beter beeld van hoe de mensen leven en wat ze willen. Families leven hier met en voor elkaar en ik geniet er van. Zodra de mensen iets over hun cultuur of land vertellen heb je aan mij een goeie, ik ben een en al oor en het is zo apart dat zo’n arm leven met weinig middelen toch heel fijn kan zijn. Oja en zelfs sommige mensen (waar ik overigens nog steeds een vooroordeel over heb) zijn best ok. Neem de bus bijvoorbeeld… we hebben voor het eerst een mini busje gepakt die zitten dus propvol tot er echt niets meer bij kan rijden als een gek, een paar op het dak en ik bengelde ergens daar achter, ik heb wel drie keer dezelfde vrouw omver geduwd die elke keer vriendelijk terug zei: no importante, no problema. Best vriendelijk in plaats van in elkaar geslagen te worden of een grote bek terug te krijgen. Zodra je je wat meer openstelt hebben ze meer respect voor je dan ik dacht. Wou dat het over al zo kon, wou dat ik jullie kon laten zien dat niet alles bestaat uit geld, alsmaar alles willen of iemand te vriend willen hebben terwijl je die gene eigenlijk helemaal niet mag. ’T Leven heeft veel meer te bieden, dingen die me pijn hebben gedaan worden langzaam een vage kennis van me en mijn beste vriend is het leven nu om wie ik ben. Ik ben tenslotte er zelf bij om te zijn wie ik ben, wat de wereld om mij heen daar ook van vind, right? … Gek dat ik hier achter moet komen als ik op reis ben en dat in Nederland niet bedenken kon, maar ik ben blij dat het gebeurd. Hello lifeee here i’m.

De mangos vallen van de bomen op het dak en ik geniet er elke dag van, geinig at ze hier gewoon in de tuin groeien, is veel goedkoper en heeel lekker.

Af en toe voel ik een groot gemis naar mijn familie en vrienden. Maar Nederland? Nope… Daardoor realiseer ik me wel steeds meer hoe belangrijk sommige mensen voor me zijn. Tot de volgende x!

Seeyou! Hasta la vista!

Met HalloBuitenland.nl kun je Angèle in Nicaragua echt goedkoop bellen!